రహస్య గృహంలో దాగి ఉన్న ఎనిమిది మంది జీవితంలో ప్రతి రోజు అనిశ్చితితో నిండిపోయి ఉండేది.
బయట ప్రపంచంలో యుద్ధం ముదురుతుండగా, లోపల వారి ఆశ ఒక్కటే. యుద్ధం ముగియాలి, తాము మళ్లీ స్వేచ్ఛగా జీవించాలి.
హోలోకాస్ట్ – చెరగని విషాదం..
హోలోకాస్ట్ అనేది మానవ చరిత్రలో చెరగని విషాదం. అది కేవలం యుద్ధంలో జరిగిన హత్యాకాండ కాదు. ఒక ప్రభుత్వమే ప్రణాళికాబద్ధంగా అమలు చేసిన జాతి నిర్మూలన.
1933 నుంచి 1945 వరకు నాజీ ప్రభుత్వం యూదులను సమాజం నుంచి వేరు చేసి, ఆస్తులను స్వాధీనం చేసుకుని, చివరకు వారిని నిర్మూలించే విధానాన్ని అమలు చేసింది.
సుమారు ఆరు మిలియన్ల యూదులు ప్రాణాలు కోల్పోయారు. వారిలో లక్షలాది మంది చిన్నారులు ఉన్నారు.
యూదులతో పాటు రోమా ప్రజలు, వికలాంగులు, రాజకీయ ప్రత్యర్థులు, ఇతర లక్ష్యంగా చేసుకున్న వర్గాలవారు కూడా హింసకు గురయ్యారు. ఇది నాగరిక ప్రపంచానికి శాశ్వత హెచ్చరికగా నిలిచింది.
కాన్సన్ట్రేషన్ శిబిరాలు – మరణాన్ని పరిశ్రమగా మార్చిన వ్యవస్థ..
నాజీ పాలనలో అనేక కాన్సన్ట్రేషన్ శిబిరాలు, నిర్మూలన శిబిరాలు ఏర్పాటు చేశారు. అక్కడికి చేరిన ఖైదీలను కుటుంబాల నుంచి వేరు చేసేవారు.
పని చేయగలవారిని బలవంతపు శ్రమకు పంపేవారు.
వృద్ధులు, పిల్లలు, అనారోగ్యంతో ఉన్నవారిలో అనేక మందిని వెంటనే గ్యాస్ చాంబర్లకు పంపేవారు.
ఆహారం తక్కువగా ఉండటం, పరిశుభ్రత లేకపోవడం, తీవ్రమైన హింస, వ్యాధులు లాంటివి ఖైదీల దైనందిన జీవితంగా మారాయి.
ఆన్ డైరీ – ఆశను కోల్పోని మనసు..
రహస్య గృహంలో ఉన్నప్పటికీ ఆన్ తన రచనను ఆపలేదు. ఆమె తన భయాలనే కాదు, తన కలలను కూడా రాసింది.
ఒక రోజు యుద్ధం ముగుస్తుందని, తాను రచయిత్రిగా ఎదుగుతానని విశ్వసించింది.
“అన్నీ జరిగినప్పటికీ, మనుషులు అంతరంగంలో మంచివారేనని నేను ఇప్పటికీ నమ్ముతున్నాను” అని ఆమె రాసింది.
ఈ వాక్యం ప్రపంచ సాహిత్యంలో అత్యంత ప్రసిద్ధమైన ఆశావహ సందేశాలలో ఒకటిగా నిలిచింది.
ద్రోహం..
1944 ఆగస్టు 4న రహస్య గృహంలో దాగి ఉన్న వారిని నాజీ పోలీసులు అరెస్టు చేశారు. వారు దాగి ఉన్న స్థలం ఎలా బయటపడిందన్నది ఇప్పటికీ చరిత్రకారుల మధ్య చర్చనీయాంశమే.
ఎవరో సమాచారం ఇచ్చారని భావించినప్పటికీ, కచ్చితమైన నిర్ధారణ ఇప్పటికీ లేదు. ఆ రోజు ఆన్ డైరీ అక్కడే మిగిలిపోయింది. తరువాత దానిని రక్షించి భద్రపరిచారు.
అరెస్టు అనంతరం అందరినీ మొదట వెస్టర్బోర్క్ శిబిరానికి, తరువాత పోలాండ్లోని ఆష్విట్జ్కు తరలించారు. కొంతకాలం తరువాత ఆన్, ఆమె అక్క మార్గోట్ను జర్మనీలోని బెర్గెన్-బెల్సెన్ శిబిరానికి పంపించారు. అక్కడ ఆకలి, చలి, పరిశుభ్రతలేమి, వ్యాధులు విస్తరించాయి.
చిన్న వయసులోనే ముగిసిన జీవితం..
1945 ప్రారంభంలో బెర్గెన్-బెల్సెన్ శిబిరంలో టైఫస్ వ్యాధి ప్రబలింది. ముందుగా మార్గోట్ మరణించింది. కొద్ది రోజుల తరువాత ఆన్ ఫ్రాంక్ కూడా ప్రాణాలు కోల్పోయింది. అప్పటికి ఆమె వయసు కేవలం 15 సంవత్సరాలు.
కొద్ది వారాల తరువాత మిత్రదేశాల సైన్యం ఆ శిబిరాన్ని విముక్తి చేసింది. ఆమె ఇంకొన్ని వారాలు మాత్రమే బతికి ఉండి ఉంటే స్వేచ్ఛను చూసి ఉండేదనే విషాద వాస్తవం చరిత్రలో మిగిలిపోయింది.
ఒక్కరే తిరిగి వచ్చిన తండ్రి..
యుద్ధం ముగిసిన తరువాత కుటుంబ సభ్యులలో ఒట్టో ఫ్రాంక్ మాత్రమే ప్రాణాలతో తిరిగి వచ్చారు. రహస్య గృహాన్ని సంరక్షించిన సహాయకులు ఆన్ డైరీని ఆయనకు అందజేశారు. డైరీని చదివిన ఒట్టో ఫ్రాంక్ తన కుమార్తె ఆలోచనల లోతును చూసి ఆశ్చర్యపోయారు. ఆమె రచయిత్రి కావాలనే కలను నెరవేర్చాలని నిర్ణయించుకున్నారు.
ప్రపంచాన్ని కదిలించిన గ్రంథం..
1947లో ఆన్ ఫ్రాంక్ డైరీ మొదటిసారిగా ప్రచురించబడింది. తరువాత అది ప్రపంచవ్యాప్తంగా అత్యధికంగా చదివిన పుస్తకాలలో ఒకటిగా మారింది. డజన్ల కొద్దీ భాషల్లోకి అనువదించబడింది.
నాటకాలు, సినిమాలు, డాక్యుమెంటరీలు రూపొందించబడ్డాయి. నేడు ప్రపంచంలోని అనేక పాఠశాలలు, విశ్వవిద్యాలయాలు ఈ డైరీని చరిత్ర, సాహిత్యం, మానవ హక్కుల అధ్యయనంలో భాగంగా బోధిస్తున్నాయి.
ఆన్ ఫ్రాంక్ కలం ఆగిపోయినా, ఆమె మాటలు ప్రపంచవ్యాప్తంగా కోట్లాది హృదయాలను ఇప్పటికీ స్పృశిస్తూనే ఉన్నాయి.
సశేషం… భాగం–3లో..
Discover more from The Wire Telugu
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
