పట్టభద్రుల సమస్యలపై రాజకీయ పార్టీల నిర్లక్ష్యం.. ‘స్వతంత్ర అభ్యర్థే’ పరిష్కారం

ఉమ్మడి వరంగల్, ఖమ్మం, నల్గొండ జిల్లాల పేరు వినగానే గుర్తుకువచ్చేది అన్యాయాన్ని నిలదీసే ధిక్కార స్వరం, హక్కుల కోసం రాజీలేని పోరాటాలు చేసిన చారిత్రక నేపథ్యం.

తెలంగాణ సాయుధ రైతాంగ పోరాటం నుంచి మలిదశ రాష్ట్ర సాధన ఉద్యమం వరకు ఈ ఉమ్మడి జిల్లాల ప్రజలు ఎప్పుడూ స్వతంత్రంగా ఆలోచించి, ప్రజాస్వామిక విచక్షణకే పట్టం కట్టారు.

శాసనమండలి(ఎమ్మెల్సీ) ఎన్నికలు అంటే కేవలం ఒక నియోజకవర్గానికి ప్రజాప్రతినిధిని ఎన్నుకునే ప్రక్రియ కాదు; అది చదువుకున్న పట్టభద్రులు, ఉపాధ్యాయులు, ఉద్యోగుల సమస్యలపై చట్టసభల్లో నిష్పక్షపాతంగా గొంతు విప్పే నాయకుడిని ఎన్నుకునే కీలక సందర్భం. కానీ నేడు ప్రధాన రాజకీయ పార్టీలు ఈ వేదికను తమ అధికార విస్తరణకు, పార్టీ ప్రయోజనాలకు వేదికగా మార్చుకుంటున్న తరుణంలో, ఈ నేలపై అసలైన ‘స్వతంత్ర అభ్యర్థి’ విజయం అత్యంత ప్రాధాన్యం సంతరించుకుంది.

పరిష్కారానికి నోచుకోని సమస్యలు

దశాబ్దాలుగా ఉమ్మడి వరంగల్-ఖమ్మం-నల్గొండ నియోజకవర్గ పట్టభద్రులు, ఉపాధ్యాయులు, ఉద్యోగులు సంప్రదాయ రాజకీయ పార్టీల అభ్యర్థులను నమ్మి పట్టం కడుతూనే ఉన్నారు. కానీ, ఎన్నికల సమయంలో కోకొల్లలుగా హామీలు గుప్పించే ఏ పార్టీ ప్రతినిధి కూడా గెలిచాక ఆ సమస్యల పరిష్కార దిశగా కన్నెత్తి చూడలేదు.

చట్టసభల్లో తమ పార్టీ అధిష్ఠానాల కనుసన్నల్లో మెలిగే ఈ పార్టీ అభ్యర్థుల వల్ల, విద్యావంతుల ప్రాథమిక సమస్యలు దశాబ్దాలుగా అపరిష్కృతంగానే మిగిలిపోయాయి.

జాబ్ క్యాలెండర్ అమలు వైఫల్యం

ప్రతిఏటా క్రమం తప్పకుండా జాబ్ క్యాలెండర్ విడుదల చేస్తామన్న హామీలు కేవలం కాగితాలకే పరిమితమయ్యాయి.

గ్రూప్స్, టీచర్ రిక్రూట్‌మెంట్ టెస్ట్ (డీఎస్సీ), ఇతర ప్రభుత్వ ఉద్యోగ నోటిఫికేషన్ల ప్రక్రియలో జరుగుతున్న తీవ్రమైన జాప్యం, పరీక్షల నిర్వహణలో పారదర్శకత లోపించడం వల్ల లక్షలాది మంది నిరుద్యోగ పట్టభద్రులైన యువత సమస్యలు ఎదుర్కొంటున్నారు.

నిరుద్యోగ భృతి లేదా శాశ్వత ఉపాధి కల్పనపై ఏ పార్టీ కూడా స్పష్టమైన రోడ్‌మ్యాప్ ఇవ్వలేకపోయింది.

ఉపాధ్యాయులు, ఉద్యోగుల హక్కుల హరణ – ఆర్థిక అభద్రత

1. కాంట్రిబ్యూటరీ పింఛను విధానం రద్దు:
ఉద్యోగులకు రిటైర్మెంట్ అనంతరం జీవన భద్రతను, ఆత్మగౌరవాన్ని అందించాల్సిన కాంట్రిబ్యూటరీ పింఛను విధానం నేడు ఉపాధ్యాయులు, ఉద్యోగుల పాలిట తీవ్ర శ్రమ దోపిడీ సాధనంగా మారింది.

దశాబ్ద కాలంగా వేలాది మంది ఉద్యోగులు, ఉపాధ్యాయులు రోడ్లెక్కి నిరసనలు తెలుపుతున్నా, ధర్నాలు చేస్తున్నా ఏ ప్రభుత్వంలోనూ చలనం లేకపోవడం దారుణం.

ఎన్నికల ప్రచార సమయంలో అధికారంలోకి వస్తే పాత పింఛను విధానాన్ని పునరుద్ధరిస్తామని హామీలు గుప్పించిన రాజకీయ పార్టీలు, పీఠమెక్కిన తర్వాత ఆ వాగ్దానాలను నీటిమూటలుగా మార్చాయి.

మార్కెట్ శక్తులపై ఆధారపడిన ప్రస్తుత పింఛను విధానంతో ఉద్యోగ విరమణ పొందిన కుటుంబాలు తీవ్ర ఆర్థిక సంక్షోభంలోకి నెట్టబడుతున్నాయి.

2. వేతన సవరణ జాప్యం- కరువు భత్యం బకాయిల కోత:
ప్రభుత్వ ఉద్యోగులకు, ఉపాధ్యాయులకు ఐదేళ్లకు ఒకసారి క్రమం తప్పకుండా అందాల్సిన వేతన సవరణ నివేదికల అమలులో ఏళ్ల తరబడి తీవ్రమైన ఆలస్యం జరుగుతోంది.

పెరిగిన ధరలకు అనుగుణంగా అందాల్సిన కరువు భత్యం బకాయిలు నిలిచిపోయినా, సకాలంలో విడుదల కాకపోయినా శాసనమండలి వేదికగా ప్రభుత్వాన్ని నిలదీసే ధైర్యం రాజకీయ పార్టీల ప్రతినిధుల్లో కనిపించడం లేదు.

చట్టసభలకు ఎన్నికైన పార్టీ అభ్యర్థులు తమ అధిష్ఠానాల ఆదేశాలకు కట్టుబడి ఉద్యోగుల ఆర్థిక హక్కులను పక్కనబెడుతున్నారు.

ఫలితంగా, నిరంతరం ప్రజలకు సేవలందించే ఉద్యోగ వర్గాలు తమ న్యాయమైన హక్కుల సాధన కోసం అప్పులపాలై నిరసన బాట పట్టాల్సిన దుస్థితి ఏర్పడింది.

విశ్వవిద్యాలయాల నిర్లక్ష్యం

1. బోధన, బోధనేతర పోస్టుల ఖాళీలు:
తెలంగాణ ఉద్యమాలకు ఊపిరిపోసి, ఎందరో మేధావులను తీర్చిదిద్దిన కాకతీయ విశ్వవిద్యాలయం, నల్గొండలోని మహాత్మా గాంధీ విశ్వవిద్యాలయంతో పాటు వాటి పరిధిలోని ప్రధాన విద్యాసంస్థలు నేడు తీవ్ర నిర్లక్ష్యానికి గురవుతున్నాయి.

దశాబ్ద కాలంగా క్రమబద్ధమైన ప్రొఫెసర్లు, అసోసియేట్ ప్రొఫెసర్లు, బోధనేతర సిబ్బంది ఖాళీలను భర్తీ చేయకపోవడంతో ఉన్నత విద్య నాణ్యత కుదేలవుతోంది.

తాత్కాలిక బోధకులతో వర్సిటీలను నెట్టుకొస్తుండటం వల్ల విద్యాబోధనలో ప్రమాణాలు పడిపోవడమే కాకుండా, అంతర్జాతీయ స్థాయిలో జరగాల్సిన పరిశోధనలు, ఆవిష్కరణలు పూర్తిగా మూలనపడ్డాయి.

2. నిధుల కొరత- మౌలిక వసతుల లేమి:
ప్రభుత్వాల నిర్లక్ష్యం వల్ల విశ్వవిద్యాలయాలకు రావాల్సిన నిధులు నిలిచిపోయి, కనీస మౌలిక వసతులు కరువవుతున్నాయి.

గ్రంథాలయాలు, ప్రయోగశాలలు, విద్యార్థుల వసతి గృహాలు సరైన నిర్వహణ లేక బోసిపోతున్నాయి. విద్యారంగాన్ని వాణిజ్యపరమైన కోణంలో చూస్తున్న రాజకీయ పార్టీలు, ప్రభుత్వ విశ్వవిద్యాలయాల పరిరక్షణను పూర్తిగా విస్మరించాయి.

విశ్వవిద్యాలయాల ఆత్మగౌరవాన్ని కాపాడటంలో, విద్యారంగానికి బడ్జెట్‌లో సరైన కేటాయింపులు సాధించడంలో సంప్రదాయ పార్టీల ఎమ్మెల్సీలు పూర్తిగా విఫలమయ్యారు.

3. అవుట్‌సోర్సింగ్ ఉద్యోగుల దయనీయ స్థితి:
వివిధ ప్రభుత్వ శాఖల్లో, విద్యాసంస్థల్లో దశాబ్దాలుగా సేవలు అందిస్తున్న వేలాది మంది పట్టభద్రులైన అవుట్ సోర్సింగ్ ఉద్యోగులు జీవిత సమస్యలు ఎదుర్కొంటున్నారు.

సమాన పనికి సమాన వేతనం అందక, ఉద్యోగ భద్రత లేక వీరు తీవ్రమైన ఆర్థిక, మానసిక ఒత్తిళ్లకు గురవుతున్నారు.

ప్రభుత్వం, యాజమాన్యాలు వీరి శ్రమను నిలువునా దోపిడీ చేస్తున్నా, చట్టసభల్లో వీరి గొంతుకగా నిలిచి పోరాడే నాథుడే కరువయ్యాడు.

అనేక ఏళ్లుగా అర్హత కలిగిన పట్టభద్రులుగా ప్రభుత్వ సంక్షేమ పథకాలను ప్రజల్లోకి తీసుకెళ్తున్న ఈ ఉద్యోగులను క్రమబద్ధీకరించే దిశగా ఏ రాజకీయ పార్టీ కూడా స్పష్టమైన విధానాన్ని తీసుకోలేదు.

ఎన్నికలు వచ్చినప్పుడు హామీలు ఇవ్వడం, గెలిచాక వారి సమస్యలను పట్టించుకోకపోవడం పరిపాటిగా మారింది.

శ్రామిక విద్యావంతుల హక్కులను కాపాడటంలో, వారికి చట్టబద్ధమైన హక్కులు కల్పించడంలో సంప్రదాయ పార్టీల నాయకులు విఫలమైనందున, వీరి తరఫున నిలబడి ప్రభుత్వాన్ని నిలదీసే స్వతంత్ర శక్తులు శాసనమండలిలో అడుగుపెట్టడం అత్యంత ఆవశ్యకం.

స్వతంత్ర అభ్యర్థుల మధ్య ఐక్యతా లోపం

ప్రస్తుత శాసనమండలి ఎన్నికల సమరంలో విద్యావంతులు, పట్టభద్రులు, ఉద్యోగుల సమస్యలు పరిష్కారం కాకపోవడానికి, మార్పు రాకపోవడానికి అతిపెద్ద ప్రతిబంధకం ‘స్వతంత్ర అభ్యర్థుల మధ్య అవసరమైన ఐక్యత లోపించడం‘.

సమాజంలో నిజాయితీతో కూడిన ప్రజాస్వామ్యాన్ని నెలకొల్పాలని, చదువుకున్న విద్యావంతుల గొంతుకను చట్టసభల్లో వినిపించాలని భావించే స్వతంత్ర నాయకులు విడివిడిగా పోటీ చేయడం వల్ల, ప్రజా పక్షపాత శక్తుల బలం విచ్ఛిన్నమవుతోంది.

ఈ విచ్ఛిన్నతనే సంప్రదాయ రాజకీయ పార్టీలు తమ రాజకీయ స్వార్థానికి, అధికార పీఠాన్ని దక్కించుకోవడానికి ప్రధాన ఆయుధంగా మలుచుకుంటున్నాయి.

విద్యావంతుల ఓట్ల విచ్ఛిన్నత

ఉమ్మడి వరంగల్, ఖమ్మం, నల్గొండ నియోజకవర్గ పరిధిలో మార్పును కోరుకునే చైతన్యవంతమైన పట్టభద్రులు, ఉపాధ్యాయులు, మేధావులు అత్యధిక సంఖ్యలో ఉన్నారు.

అయితే, ఒకే ఆలోచనా విధానం, ఒకే లక్ష్యం కలిగిన పలువురు స్వతంత్ర అభ్యర్థులు బరిలో నిలవడం వల్ల, ఈ విజ్ఞులైన ఓటర్లు ఇచ్చే ఓట్లు పదుల సంఖ్యలో చీలిపోతున్నాయి.

ఒక్కో స్వతంత్ర అభ్యర్థి కొన్ని వేల ఓట్లను సాధించినప్పటికీ, ఆ ఓట్లన్నీ వేర్వేరు అభ్యర్థుల ఖాతాల్లోకి వెళ్లడం వల్ల ఏ ఒక్కరూ విజయం సాధించలేకపోతున్నారు.

ప్రాధాన్యత ఓట్ల వ్యవస్థలో ఆటంకాలు

శాసనమండలి ఎన్నికల్లో ప్రాధాన్యతా ఓటింగ్ పద్ధతి అమల్లో ఉన్నప్పటికీ, స్వతంత్రుల మధ్య సమన్వయం లేకపోవడం వల్ల మొదటి ప్రాధాన్యత ఓట్లు విపరీతంగా చీలిపోతున్నాయి. దీనివల్ల సమాజ శ్రేయస్సు కోరే ఓటరు ఆలోచన స్పష్టంగా ఉన్నప్పటికీ, సరైన వేదిక లేదా ఏకీకృత స్వతంత్ర ప్రతినిధి లేక వారి ఓటు ప్రభావం తగ్గిపోతోంది.

ఫలితంగా, ప్రజా సమస్యలపై నిలదీసే బలమైన ప్రజాకంటక వ్యతిరేక ఓటు బ్యాంకు వ్యర్థమైపోతోంది.

స్వతంత్రుల అసమ్మతితో సంప్రదాయ పార్టీలకు బాటలు

స్వతంత్ర అభ్యర్థుల మధ్య ఉన్న ఈ ఐక్యతా లోపాన్ని, విభేదాలను సంప్రదాయ రాజకీయ పార్టీలు తమకు అనుకూలంగా మార్చుకుంటున్నాయి.

విద్యావంతుల ఓట్లు చీలిపోవడం వల్ల, అధికారంలో ఉన్న లేదా ధనబలం కలిగిన రాజకీయ పార్టీలు కేవలం తమ సంప్రదాయ ఓటు బ్యాంకు, కేడర్ బలంతో సులువుగా గెలుపొందుతున్నాయి.

మొత్తం ఓట్లలో తక్కువ శాతం మాత్రమే సాధించినప్పటికీ, ఓట్ల చీలిక సృష్టించిన అవకాశంతో పార్టీల అభ్యర్థులు చట్టసభల్లోకి అడుగుపెడుతున్నారు.

ధనప్రభావంతో గెలుపు సూత్రం

స్వతంత్రుల మధ్య సమైక్యత లేకపోవడం వల్ల, రాజకీయ పార్టీలు తమ వద్ద ఉన్న అపారమైన ధనప్రభావంతో ప్రచారాన్ని హోరెత్తిస్తున్నాయి. అసలైన సమస్యలైన ఉద్యోగ భద్రత, పింఛను హక్కులు, విద్యారంగాభివృద్ధి వంటి అంశాలను పక్కదారి పట్టించి, రాజకీయ వ్యూహాలతో, ఆర్థిక ప్రలోభాలతో ఓటర్లను ఆకట్టుకునేందుకు ప్రయత్నిస్తున్నాయి.

స్వతంత్రుల ఐక్యత లేకపోవడమే పార్టీలు తమ అక్రమ పద్ధతులతో గెలిచేందుకు ప్రధాన రహదారిగా మారుతోంది.

స్వతంత్ర అభ్యర్థి ప్రాధాన్యం

సంప్రదాయ రాజకీయ పార్టీల ప్రతినిధులకు, స్వతంత్రంగా ప్రజా పక్షాన నిలబడే ప్రతినిధికి మధ్య ఉన్న వ్యత్యాసాన్ని పరిశీలిస్తే, విద్యావంతుల సమస్యల పరిష్కారంలో అసలైన మార్పు ఎక్కడి నుంచి వస్తుందో స్పష్టమవుతుంది.

ఒక రాజకీయ పార్టీకి చెందిన ప్రతినిధి చట్టసభలకు ఎన్నికైన మరుక్షణమే వారి ప్రాధాన్యతలు ప్రజా సంక్షేమం నుంచి పార్టీ ప్రయోజనాల వైపు మారిపోతాయి. అధికారంలో ఉన్న పార్టీ అభ్యర్థి గెలిస్తే, ప్రభుత్వ నిర్ణయాల్లోని లోపాలను గానీ, విద్యావంతులకు జరుగుతున్న అన్యాయాలను గానీ ప్రశ్నించలేక తమ అధిష్ఠానాల విప్ నిబంధనలకు, ఆదేశాలకు తలాడించాల్సి వస్తుంది.

ఒకవేళ ప్రతిపక్ష పార్టీకి చెందిన ప్రతినిధి గెలిస్తే, వారు కేవలం తమ రాజకీయ లబ్ధి కోసం, పార్టీ సిద్ధాంతాల పరిధిలోనే వ్యవహరిస్తారు తప్ప పట్టభద్రులు, ఉపాధ్యాయుల అసలైన సమస్యలను పూర్తిగా పక్కనబెడతారు.

పార్టీల బంధనాల్లో చిక్కుకున్న ఈ ప్రతినిధులకు స్వతంత్ర ఆలోచనలతో, ఏజెండాతో చట్టసభల్లో నిలదీసే కనీస స్వేచ్ఛ కూడా ఉండదు.

దీనికి భిన్నంగా, ఏ రాజకీయ పార్టీ రంగులు లేని ఒక స్వతంత్ర ప్రతినిధి మాత్రమే సమాజంలో నిజమైన మార్పును తీసుకురాగలరు. ఎలాంటి పార్టీ నియమావళి లేదా అధినేతల భయం లేకపోవడం వల్ల నిరుద్యోగులు, ఉపాధ్యాయులు, శ్రామిక వర్గాల తరఫున శాసనమండలి వేదికగా ప్రభుత్వాన్ని నిష్పక్షపాతంగా నిలదీసే సంపూర్ణ స్వేచ్ఛ, ధైర్యం స్వతంత్ర ప్రతినిధికి మాత్రమే ఉంటాయి.

అంతేకాకుండా, సదరు ప్రతినిధి ఏ రాజకీయ అధిష్ఠానానికి కాకుండా, కేవలం తనను గెలిపించిన పట్టభద్రులకు, ఉపాధ్యాయులకు మాత్రమే జవాబుదారీగా ఉంటారు.

గెలిచిన స్వతంత్ర ప్రతినిధి నియోజకవర్గ స్థాయిలో కంట్రోల్ రూమ్ లేదా హెల్ప్‌డెస్క్ ఏర్పాటు చేసి, విద్యావంతుల సమస్యలను నిరంతరం ప్రభుత్వం దృష్టికి తీసుకెళ్లే ‘ప్రెజర్ గ్రూప్’గా మారగలరు.

ప్రస్తుత చారిత్రక సందర్భంలో బహుళ సంఖ్యలో పోటీలో ఉన్న స్వతంత్ర అభ్యర్థులు తమ వ్యక్తిగత స్వార్థ ప్రయోజనాలను, ప్రాబల్యాన్ని పక్కనబెట్టి తీవ్రంగా ఆత్మపరిశీలన చేసుకోవాల్సిన అవసరం ఉంది.

నియోజకవర్గ ప్రజల, విద్యావంతుల విశాల ప్రయోజనాలను దృష్టిలో ఉంచుకుని, రాజీలేని పోరాట నేపథ్యం కలిగిన ఒకే ఒక్క బలమైన ప్రజా పక్షపాత స్వతంత్ర అభ్యర్థికి మద్దతుగా అందరూ ఐక్యమవ్వాలి.

ఈ రకమైన సమైక్యత మాత్రమే రాజకీయ పార్టీల ధనప్రభావాన్ని ఎదిరించి ప్రజాస్వామ్యాన్ని రక్షించగలదు.

మరోవైపు చదువుకున్న పట్టభద్రులు, ఉపాధ్యాయులు కూడా అత్యంత విచక్షణతో వ్యవహరించాలి. ప్రచార ఆర్భాటాలకు, తాత్కాలిక ప్రలోభాలకు లొంగకుండా ఏ స్వతంత్ర అభ్యర్థి నిజాయితీగా, సుదీర్ఘకాలంగా ప్రజల తరఫున నిలబడి పోరాడుతున్నారో గుర్తించి ఓటు వేయాలి.

ఓట్లు చీలిపోకుండా ఒకే ఒక్క సమర్థమంతమైన స్వతంత్ర ప్రతినిధిని గెలిపించుకోవడం ద్వారా మాత్రమే శాసనమండలిలో ప్రశ్నించే ప్రజాస్వామిక గొంతుకను నిలబెట్టుకోగలమని గ్రహించాలి.

About the Author

The Wire Staff

Ppma_guest_author

View All Posts