ప్రజల అభివృద్ధి, సమస్యల పరిష్కారం చుట్టూ కొన్ని ప్రాంతాల్లో రాజకీయాలు తిరగాల్సినప్పుడు, అవి మత భావోద్వేగాల చుట్టూ తిరిగే పరిస్థితులు ఏర్పడుతున్నాయి. ముఖ్యంగా హిందుత్వ అనే భావజాలాన్ని ప్రజల ప్రయోజనాల కోసం కాకుండా రాజకీయ లాభాల కోసం ఉపయోగిస్తున్న ఉదాహరణలు దేశంలో అనేక చోట్ల కనిపిస్తున్నాయి.
మతపరమైన స్థలాలు, దర్గాలు, దేవాలయాలు, మసీదులవంటి అంశాలు స్వభావతః సున్నితమైనవి.
ఇవి సామాజిక సమైక్యతకు, పరస్పర గౌరవానికి చిహ్నాలుగా ఉండాలి. కానీ కొంతమంది రాజకీయ నాయకులు లేదా పార్టీలు వాటిని వివాదాల కేంద్రాలుగా మార్చి, ప్రజల్లో భావోద్వేగాలను రెచ్చగొట్టి, వాటిని ఓట్లుగా మార్చుకునే ప్రయత్నం చేస్తుంటారు.
ఒక మత స్థలం రహదారికి అడ్డంగా ఉందా? ట్రాఫిక్ సమస్య కలిగిస్తుందా? వంటి ప్రశ్నలు నిజంగా ప్రజల ఇబ్బందులను దృష్టిలో ఉంచుకుని పరిష్కరించాల్సినవి. కానీ అవే అంశాలు కొన్నిసార్లు రాజకీయ వేదికలపై నినాదాలుగా మారిపోతాయి.
ఎన్నికల ఆయుధంగా మతం- పక్కదారి పడుతున్న అసలు లక్ష్యం..
ఒక మత నిర్మాణం కారణంగా రహదారి ఇబ్బందులు ఉన్నాయని భావిస్తే, దానికి చట్టబద్ధమైన మార్గాలు ఉన్నాయి.
పరస్పర చర్చలు, సంబంధిత వర్గాలతో సంప్రదింపులు, కోర్టు మార్గం లేదా పరస్పర అంగీకారంతో మార్పులు చేయడం వంటి పద్ధతులు ప్రజాస్వామ్యంలో అందుబాటులో ఉన్నాయి.
కానీ సమస్యను శాశ్వతంగా పరిష్కరించకుండా, అది ఎప్పటికప్పుడు రాజకీయంగా ఉపయోగపడేలా ఉంచడం ఒక వ్యూహంగా మారితే, అది ప్రజల ప్రయోజనాలకు విరుద్ధమవుతుంది.
హిందుత్వను ఒక ఆధ్యాత్మిక లేదా సాంస్కృతిక భావజాలంగా కాకుండా, ఎన్నికల ఆయుధంగా ఉపయోగించినప్పుడు అసలు లక్ష్యం మారిపోతుంది.
ప్రజల రోడ్డు సమస్యలు, ట్రాఫిక్ ఇబ్బందులు, పట్టణ అభివృద్ధివంటి అంశాలు పక్కనపడి “మనది–వాళ్లది” అనే భావజాలం ముందుకు వస్తుంది.
దీని వల్ల సమాజంలో విభజన పెరుగుతుంది. కానీ సమస్య మాత్రం అలాగే ఉంటుంది.
చర్చల ద్వారా పరిష్కారమే ప్రజాస్వామ్యానికి మంచిది..
రాజకీయాల్లో మతాన్ని ఉపయోగించడం తాత్కాలిక లాభాలు ఇవ్వవచ్చు. ప్రజల్లో గుర్తింపు పెరగవచ్చు. పదవులు రావచ్చు. కానీ నిజమైన నాయకత్వం అంటే సమస్యలను పరిష్కరించడం.
ఒక నాయకుడు లేదా పార్టీకి అధికారాలు, పదవులు ఉన్నప్పుడు కూడా సమస్యలు అలాగే ఉంటే, ప్రజలు ఒకరోజు ప్రశ్నిస్తారు— “ఇది నిజంగా పరిష్కారం కోసం పోరాటమా? లేక రాజకీయ లాభం కోసమా?”
పట్టణాల్లో రోడ్ల విస్తరణ, ట్రాఫిక్ నిర్వహణ, ప్రజా సౌకర్యాలు ఇవన్నీ అభివృద్ధి రాజకీయాల భాగం కావాలి.
మత స్థలాల విషయంలోనూ చట్టబద్ధంగా, శాంతియుతంగా, పరస్పర గౌరవంతో ముందుకు వెళ్లాలి.
వివాదాన్ని నిలబెట్టుకుని రాజకీయంగా లాభపడటం కంటే, చర్చల ద్వారా పరిష్కారం కనుగొనడం ప్రజాస్వామ్యానికి మంచిది.
హిందుత్వను ప్రజల శ్రేయస్సు కోసం ఉపయోగిస్తే అది సాంస్కృతిక గౌరవంగా నిలుస్తుంది.
కానీ అదే భావజాలాన్ని రాజకీయ లాభాల కోసం వాడుకుంటే, అది సమాజాన్ని విభజించే సాధనంగా మారుతుంది.
ప్రజలు చివరికి భావోద్వేగాల కంటే అభివృద్ధి, పారదర్శకత, సమస్యల పరిష్కారాన్ని కోరుకుంటారు.
మతాన్ని రాజకీయ ప్రయోజనాల కోసం వాడటం తాత్కాలిక విజయాలు ఇవ్వవచ్చు. కానీ ప్రజల జీవితాలను సులభతరం చేసే చర్యలే శాశ్వత గుర్తింపును ఇస్తాయి. నిజమైన రాజకీయ ధర్మం అదే.
“కరీంనగర్” ఘటన ఒక స్పష్టమైన సందేశం
కరీంనగర్ పట్టణంలోని దర్గా వివాదం స్థానిక స్థాయిలో మొదలైన అంశం అయినప్పటికీ, అది చినికి చినికి గాలివానలా క్రమంగా పెద్ద రాజకీయ చర్చగా మారింది.
ఈ అంశంపై ఆందోళనలు, వ్యాఖ్యలు, నిరసనలు నిర్వహించడం ద్వారా స్థానిక నాయకత్వానికి ఒక ప్రత్యేక గుర్తింపు వచ్చింది. ఈ నేపథ్యంలోనే బండి సంజయ్ రాజకీయంగా ముందుకు వచ్చినట్టు రాజకీయ విశ్లేషకులు చెబుతుంటారు.
అర్బన్ బ్యాంకు డైరెక్టర్, కార్పొరేటర్ స్థాయి నుంచి ప్రారంభమైన ఆయన రాజకీయ ప్రయాణం, ఈ తరహా మత-సున్నిత అంశాలపై తీవ్రంగా స్పందించడం ద్వారా విస్తృత ప్రజాదరణ పొంది, ఆయన రెండు సార్లు ఎంపీగా ఎన్నికయ్యారు.
పార్టీ రాష్ట్ర అధ్యక్షుడిగా బాధ్యతలు చేపట్టారు. అనంతరం కేంద్ర మంత్రిగా కూడా పదవి దక్కింది. తాజాగా కార్పొరేషన్ ఎన్నికల్లో కూడా పార్టీ విజయం సాధించింది.
ఇక్కడ ప్రశ్న ఏమిటంటే..
ఈ అంశం నిజంగా ప్రజా ప్రయోజనం కోసమే అయితే, ఇన్ని పదవులు, ఇన్ని అవకాశాలు వచ్చిన తర్వాత కూడా సమస్యకు శాశ్వత పరిష్కారం ఎందుకు రాలేదు?
ఒకప్పుడు అధికారాలు లేవని చెప్పవచ్చు. కానీ ఎంపీగా రెండు సార్లు గెలిచిన తర్వాత, రాష్ట్ర అధ్యక్షుడిగా పార్టీని నడిపిన తర్వాత, కేంద్ర మంత్రిగా వ్యవహరించిన తర్వాత కూడా అదే సమస్య అలాగే కొనసాగుతుండటం ప్రజల్లో అనుమానాలు కలిగిస్తోంది.
ప్రజలు అడుగుతున్న ప్రశ్న సరళమైనది— “ఇది పరిష్కారం కోసం పోరాటమా? లేక రాజకీయ వేదికగా కొనసాగించడానికి ఉద్దేశ్యపూర్వకంగా సాగదీస్తున్న అంశమా?”
కరీంనగర్లో ట్రాఫిక్ ఇబ్బందులు వాస్తవమే అయితే, దానికి పరిపాలనా పరిష్కారం కనుగొనాలి. సంబంధిత మత పెద్దలతో చర్చలు జరిపి, పరస్పర అంగీకారంతో మార్గం కనుగొనాలి. చట్టపరమైన మార్గాలు అనుసరించాలి. కానీ సమస్యను ఎప్పటికప్పుడు రాజకీయంగా ప్రస్తావిస్తూ, పరిష్కారం మాత్రం కనిపించకపోతే, అది ప్రజా ప్రయోజనానికి దూరమవుతుంది.
ఎన్నికల సమయంలో నినాదంగా హిందుత్వ భావజాలం..
హిందుత్వ భావజాలాన్ని ఒక సాంస్కృతిక గౌరవంగా నిలబెట్టాలంటే, అది ప్రజల జీవితాల్లో స్పష్టమైన మార్పు తీసుకురావాలి. కానీ అదే భావజాలం ఎన్నికల సమయంలో నినాదంగా మారి, సమస్యలు మాత్రం అలాగే ఉంటే, ప్రజల్లో విసుగు పెరుగుతుంది.
నాయకత్వం అంటే సమస్యలను చూపించడం మాత్రమే కాదు — వాటికి పరిష్కారం చూపడం కూడా. ఒక అంశాన్ని రాజకీయంగా ఉపయోగించి ఎదగడం సాధ్యమే. కానీ ఆ అంశాన్ని పరిష్కరించకుండా వదిలేస్తే, అది ప్రజల విశ్వాసాన్ని దెబ్బతీస్తుంది.
ఒక స్పష్టమైన సందేశమిస్తోన్న కరీంనగర్ ఘటన
మతపరమైన అంశాలను రాజకీయ లాభాల కోసం కాకుండా, పరస్పర గౌరవంతో, చట్టబద్ధంగా, ప్రజల ఇబ్బందులు తొలగించే దిశగా పరిష్కరించాలి. పదవులు మారినా, రాజకీయ స్థాయి పెరిగినా, సమస్యలు అలాగే ఉంటే ప్రజలు ఒక రోజు ఖచ్చితంగా ప్రశ్నిస్తారు.
చివరికి ప్రజలు కోరుకునేది భావోద్వేగ రాజకీయాలు కాదు — సురక్షితమైన రహదారులు, సౌకర్యవంతమైన పట్టణాలు, శాంతియుత సహజీవనం. అదే నిజమైన ప్రజాస్వామ్య విజయానికి సూచిక.
Discover more from The Wire Telugu
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
